( 2 ) آستانه‌پرست - حسين ( 1303 - 1360 ه . ش ) حسين آستانه‌پرست متخلص به « شاهد » در سال 1303 ه . ش در شهر مشهد به دنيا آمد . وى پس از طى دوران تحصيلات ابتدايى به خدمت نظام‌وظيفه درآمد و در سال 1327 ه . ش وارد آموزش و پرورش شد و چند سالى در مدرسه غير دولتى تديّن ، واقع در اول كوچه خامنه‌اى تدريس نمود . در كنار معلمى ، با علوم حوزوى در مهديه آشنا شد . او مردى متدين ، و اخلاق و رفتارش زبانزد عام و خاص بود ، از اوايل جوانى به سرودن شعر و سرودهاى مذهبى روى آورد : عمرم تمام گشت ز هجران روى تو * ترسم شها به خاك برم آرزوى تو با آنكه روى ماه تو از ديده شد نهان * عشاق را هميشه بود ديده سوى تو خورشيد چهره‌ات چون نهان شد ز چشم خلق * شد روزشان سياه از اين غم چو موى تو دامن پر از ستاره كنم شب ز اشك چشم * چون بنگرم به ماه و كنم ياد روى تو گردش بباغ بهر تماشاى گل بود * گل‌هاى باغ را نبرد رنگ و بوى تو همچون مسيح جان به تن مردگان دهد * گر بگذرد نسيم سحرگه ز كوى تو تا كى ز هجر روى تو سوزيم همچو شمع * شب‌ها به ياد روى تو و گفتگوى تو رحمى به حال « شاهد » ازپاافتاده كن * تا كى به هر ديار كند جستجوى تو ؟ آستانه‌پرست در هنگام پيروزى انقلاب در شمار انقلابيون بود و پس از پيروزى انقلاب اسلامى ، در سال 1360 ه . ش كانديداى نمايندگى مجلس شوراى اسلامى شد و چند ماه بعد در